26 janar, mëngjes – Ati ynë që je në qiej
Atë! Ky është një titull me nderim dhe dashuri. Sa e madhe që është dashuria e një Ati për fëmijët e tij! Atë që miqësia nuk mund ta bëjë dhe që dashamirësia nuk e realizon dot e vetme, mund ta bëjë zemra dhe dashuria e një Ati për bijtë e tij. Ata janë pasardhësit e tij, ndaj ai do t’i bekojë medoemos. Ata janë fëmijët e tij, ndaj ai do t’iu dalë në mbrojtje me të gjitha forcat. Nëse një baba tokësor kujdeset për fëmijët e tij me dashuri dhe përkujdesje të pareshtur, sa më shumë do ta bëjë këtë Ati ynë qiellor?
25 janar, mbrëmje – Bindju Atit tënd qiellor
E bëftë Fryma e Shenjtë zemrën tënde të bindur ndaj fuqisë shtrënguese të dashurisë së Krishtit, në mënyrë që lutja jote të jetë: “Do të vrapoj në rrugën e urdhërimeve të tua, sepse ti do të më zgjerosh zemrën” (Psalmi 119:32)! Hiri është nëna dhe mëndesha e shenjtërisë, dhe jo apologjeti i mëkatit.
25 janar, mëngjes – Dashamirësitë e ZOTIT
Ngrihu e shko te lumi i përvojës sate, prit disa kallama dhe thur me to një barkëzë, me të cilën besimi yt foshnjor të mund të lundrojë i sigurt poshtë rrjedhës. Mos harro se çfarë ka bërë Perëndia për ty; hape librin e kujtimeve të tua dhe sill ndër mend ditët e shkuara. A nuk e mban mend vallë malin e Mitsarit? A nuk u takua kurrë Zoti me ty në Hermon? A nuk u je ngjitur kurrë Maleve të Hijshme vallë? A nuk të ka ardhur kurrë ndihma në kohë nevoje? Po, e di se përgjigjja e këtyre pyetjeve është pozitive.
24 janar, mbrëmje – Vendi i shërbimit
Mirëpo, ne duhet të jemi edhe Martë, edhe Mari: duhet të shërbejmë shumë dhe në të njëjtën kohë duhet të kemi shumë përbashkësi të ngushtë. Për këtë na nevojitet shumë hir, sepse është më lehtë të shërbesh, sesa të kesh përbashkësi. Jozueut nuk iu lodh dora për asnjë çast duke luftuar kundër amalekitëve; por Moisiu i cili lutej majë kodrës, pati nevojë për dy ndihmës, që t’ia mbanin duart lart.
24 janar, mëngjes – Dy çlirimet
“Ai do të të çlirojë nga laku.” Si do ta bëjë këtë? Ndodh shpesh që Zoti i përdor andrallat si mjet për të na çliruar. Perëndia e di se zemërpërdalja shpejt do të na çojë drejt shkatërrimit dhe, i shtyrë nga mëshira, dërgon thuprën mbi ne. Ne themi: “Zot, përse ndodhi kjo?”, duke mos e ditur se halli që na zuri, ka qenë mjeti për të na shpëtuar nga një e keqe më e madhe. Të shumtë janë ata që i kanë shpëtuar kështu rrënimit, në sajë të vuajtjeve dhe kryqeve të tyre.
23 janar, mbrëmje – “Ne e kujtojmë dashurinë Tënde”
Jezusi nuk do t’i lërë të Vetët që ta harrojnë dashurinë e Tij. Nëse ndodh që ta harrojnë të gjithë dashurinë që kanë shijuar, Ai do t’i vizitojë me dashuri të re. “A mos vallë e harrove kryqin Tim?”, thotë Ai. “Të bëj unë që ta kujtosh, sepse do të të dëftehem sërish në tryezën Time. A e harrove vallë se çfarë bëra për ty në kuvendin e përjetshëm? Do të ta kujtoj Unë, sepse me siguri që do të të nevojitet një këshilltar, dhe do të të përgjigjem sa herë që të më thërrasësh.”
23 janar, mëngjes – Një Vëlla në qiell
Besimtar, vare këtë mendim të bekuar përreth qafës së kujtesës sate porsi një gjerdan diamantesh! Vendose atë si një unazë prej ari në gishtin e kujtesës dhe përdore si vulën e Mbretit, për t’i vulosur përgjërimet e besimit tënd me sigurinë e përmbushjes. Ai është një vëlla i lindur për ditë të vështira, prandaj konsideroje Atë si të tillë.
22 janar, mbrëmje – Frytet e çmuara të vuajtjes
Ji i sigurt për këtë, nëse je fëmijë i Perëndisë, herët a vonë do ta provosh purtekën e Tij. Çdo shufër ari duhet të kalojë përmes zjarrit herët a vonë. Mos ki frikë, por, përkundrazi, gëzohu që të tilla kohë të frytshme ruhen për ty, sepse gjatë tyre do të shkëputesh nga gjërat e kësaj bote dhe do të bëhesh gati për qiellin; do të çlirohesh nga vardisja pas së tashmes dhe do të shtyhesh që të kërkosh me zjarr ato gjëra të përjetshme, të cilat do të të zbulohen së shpejti. Nëse sot ndihesh sikur po i shërben Zotit në këmbim të asgjëje, do të vijë koha kur do të ngazëllehesh për shpërblimin e pamasë të së ardhmes.
22 janar, mëngjes – Çfarë je ti pa hirin?
O besimtar, mësohu ta hedhësh poshtë krenarinë, duke e ditur se nuk ke asnjë arsye për të qenë krenar. Kushdo qofsh, nuk ke asgjë për të cilën të krenohesh. Sa më shumë që ke, aq më tepër i je borxhli Perëndisë; dhe nuk ke pse të krenohesh me atë gjë që të bën borxhli. Mendo për orgjinën tënde dhe shiko se cili ishe. Mbaj parasysh se kush do të ishe tani, po të mos kishte ndërhyrë hiri hyjnor. Vështroje veten ashtu siç je tani! A nuk të qorton ndopak ndërgjegjja? A nuk qëndrojnë vallë para teje vërdallisjet e tua të panumërta, duke të të thënë se nuk je i denjë të quhesh biri i Tij? Dhe nëse Ai të ka bërë të jesh dikush, a nuk të kanë mësuar që, si rezultat i kësaj, është hiri ai që të ka bërë të dallohesh nga të tjerët?
21 janar, mbrëmje – Dobësi në triumf
I dashur fëmijë i Perëndisë, nëse pas një mëshire të madhe ke përfunduar shumë poshtë, dije që nuk je një rast i pazakontë. Kur Davidi kishte hipur në fronin e Izraelit, ai tha: “Megjithëse jam vajosur mbret, unë jam ende i dobët.” Duhet ta dini se do të ndiheni më të dobët pikërisht kur të jeni duke shijuar triumfin tuaj më të madh. Nëse Perëndia të ka dhënë çlirime të mëdha në të kaluarën, vështirësia jote e tanishme është si etja e Sansonit. Zoti nuk do të të lërë të ligështohesh dhe as do ta lërë armikun tënd të ngadhënjejë mbi ty. Rruga e vuajtjes është udha drejt qiellit, por përgjatë saj ka puse me ujë të freskët. Kështu, pra, udhëtar i lodhur dhe i sprovuar, ngazëllohu në zemrën tënde me fjalët e Sansonit dhe ji i sigurt se Perëndia nuk do të vonojë të të shpëtojë!