Janar 2022
Synimi më i lartë: Martesa e jetuar për lavdinë e PerëndisëPjesa e tretë – Si të jetosh për lavdinë e Perëndisë në martesë
Pra, ta njohësh dhe ta çmosh Perëndinë, dhe ta vlerësosh lavdinë e Tij mbi gjithçka, madje edhe mbi bashkëshorten/bashkëshortin tënd, është çelësi për të jetuar një martesë për lavdinë e Perëndisë. Është e vërtetë se në martesë, ashtu sikurse edhe në çdo marrëdhënie tjetër: Perëndia përlëvdohet më tepër në ne, kur ne kënaqemi më tepër në Të.
Ja, cili është çelësi që hap një mijë dyer. Të kesh kënaqësi më të madhe në Perëndinë sesa në gjërat tokësore, përfshirë këtu edhe bashkëshorten, shëndetin apo jetën tënde (Psalmi 63:3: “dashamirësia jote vlen më tepër se jeta”), është burimi i durimit të madh, pa të cilin bashkëshortët nuk mund të duan dot si Krishti, dhe bashkëshortet nuk mund të ndjekin dot si nusja e Krishtit, kisha. Efesianëve 5:22-25 e bën të qartë që bashkëshortët i marrin shtysat e tyre të udhëheqjes dhe dashurisë nga Krishti, dhe bashkëshortet i marrin shtysat e tyre rreth nënshtrimit dhe dashurisë nga përkushtimi i kishës, për të cilën Ai vdiq. Që të dyja këto veprime plotësuese dashurie–udhëheqja dhe nënshtrimi–nuk mund të ushtrohen për lavdinë e Perëndisë pa pasur kënaqësinë më të lartë në Perëndinë, pra, në gjithçka që Perëndia është për ne në Krishtin.
Dy mënyra se si Perëndia e shkëlqen lavdinë e Tij përmes martesës
Më lejo ta them ndryshe. Ka dy nivele në të cilat lavdia e Perëndisë mund të shkëlqejë përmes një martese të krishterë:
Një mënyrë është në nivelin e strukturës, kur të dy bashkëshortët i përmbushin rolet e tyre të dhëna nga Perëndia–bashkëshorti në rolin e udhëheqësit si Krishti dhe bashkëshortja si mbrojtëse dhe ndjekëse e asaj udhëheqjeje. Kur ky rol jetohet praktikisht, lavdia e dashurisë dhe urtësisë së Perëndisë në Krishtin, shfaqet para botës.
Gjithsesi, ka edhe një nivel më të thellë, një nivel më themelor ku lavdia e Perëndisë duhet të shkëlqejë, nëse këto role do të ushtrohen, ashtu siç Ai i planifikoi. Fuqia dhe impulsi për të vazhduar në vetëmohim dhe vdekje të vetes çdo ditë, muaj dhe vit, të cilat kërkohen për të dashur një bashkëshort ose bashkëshorte të papërsosur, duhet të vijnë nga kënaqësia superiore në Perëndinë. Kjo kënaqësi jep shpresë dhe e forcon shpirtin. Mendoj se dashuria jonë për bashkëshortet tona apo dashuria e tyre për ne do ta përlëvdojë Perëndinë, vetëm kur ajo të rrjedhë nga një zemër që gjen kënaqësi në Perëndinë më tepër se në martesë.
Martesa do të ruhet për lavdinë e Perëndisë dhe do të marrë formë për të, kur ajo lavdi të jetë më e çmuar për ne se vetë martesa. Kur mund të themi bashkë me apostullin Pal (te Filipianëve 3:8): “Po me të vërtetë i konsideroj të gjitha se janë dëm për madhështinë e njohjes së Krishtit Jezus, Zotit tim”–kur mund ta themi këtë për martesën tonë–për bashkëshortin apo bashkëshorten tonë–atëherë, ajo martesë do të jetohet për lavdinë e Perëndisë.
Po e mbyll duke u përpjekur ta them gjithë këtë edhe në një mënyrë tjetër, domethënë, me një poemë të cilën e shkrova për djalin tim, ditën e dasmës së tij.
Duaje atë më shumë dhe duaje atë më pak
Për Karsten Luke Pipernë dasmën e tij meRochelle Ann Orvis29 Maj 1995
Perëndia që kemi dashur, dhe nëtë Cilin kemi jetuar, Ai që ka qenëShkëmbi ynë këto njëzetë e dy vite me ty,tani na thotë, mes lotësh gëzimi,të të lëmë të shkosh: “Burri do ta lërëbabanë dhe nënën e tij, dhe do të bashkohettani e tutje me bashkëshorten e tij, për të qenënjë mish i vetëm, pa turp dhe të lirë.”Kjo është fjala e Perëndisë sot,dhe me gëzim i bindemi.
Se Perëndia të dha një nuseAi është përgjigjur për çdo lutje për njëzet vjet me besimpër ty, edhe pse emrin nuk ia dinim.
Tani të shkruaj më kërkonnjë poemë – punë me rrezik,
se unë më tepër, aq sa ti di;
jam predikues, jo poet apo artist.Jam i nderuar ngaguximi yt dhe pajtohem me të.
Nuk më vjen keq për këta kufij të ëmbëltë dysheve që rimojnë dhe rreshtave të matur.Ata janë miq të vjetër dhe iu pëlqenkur ndihmë sërish ju kërkojqë t’i mbledh ndjenjat t’i formoj,t’i mbaj të ngrohta dhe të qëndrojnë.
Prandaj u takuam ditët e fundit,e lamë përmbytjen e dashurisë, lavdërimitdhe këshillës të rrjedhë nga zemra e një atipërgjatë brigjeve të artit.Ja ku është një pjesë e rrjedhës,biri im; një poemë predikimi. Tema e saj;Rregull i dyfishtë i dashurisë që trondit;një doktrinë në një paradoks:
Nëse synon që bashkëshorten ta bekosh,Atëherë duaje më shumë dhe duaje më pak.
Nëse në vitet që do të vijnë, nga ndonjëprovani e pazakontë e Perëndisë,arrin të kesh pasuritë e kësaj epoke,dhe pa njohur dhimbje jeton k’të jetëpërkrah bashkëshortes, që në shëndetta duash atë, duaje më tepër se pasurinë.
Nëse jeta jote është e thurur nënjëqind miqësi, dhe nga të gjithandjenjat e ëmbla, të mëdha dhe të voglatjerr një rrobë festive,sigurohu, nuk ka rëndësi,duaje atë, duaje më shumë se çdo miqësi.
Dhe nëse vjen një çast kur titë lodhesh, dhe keqardhja pëshpërit,“Bëji vetes një nder. Eja, ji i lirë;përqafo rehatinë bashkë me mua.”Ta dish! Bashkëshortja jote i kalon këtoprandaj duaje, duaje më shumë se rehatinë.
Kur shtrati martesor të jetë i pastër,kur të mos ketë asnjë joshjepër një dëshirë, përveç bashkëshortes,kur gjithçka është ekstazë në jetë,sekreti që të mbron nga të gjitha këto:Duaje atë, duaje më tepër se seksin.
Dhe nëse shija rafinohet,dhe prekesh thellë nga ajo që mendjae njeriut mund të bëjë, mahnitesh ngazotësia e tij, kujto se “arsyeja”e gjithë kësaj vepre gjendet në zemër;Prandaj duaje, duaje atë më tepër se artin.
Dhe nëse arti yt do të jetë një ditëzotësia për të cilën kritikët bien dakordse meriton të vlerësohet,dhe fiton më shumë nga ç’mund të ëndërrosh,kujdes nga rreziku i famës.Prandaj duaje, duaje atë më tepër se famën.
Nëse për habinë tënde, dhe jo timen, Perëndiatë thërret përmes një plani të çuditshëmtë rrezikosh jetën për një kauzë të madhe,as frikë as dashuri mos të të pengojë,edhe kur vdekjen të kesh përballë,Duaje atë, duaje më tepër se frymën.
Po, duaje atë, duaje atë, më tepër se jetën;Oh, duaje gruan e quajtur bashkëshorte.Shko ta duash si më të mirën mbi dhe.Përtej kësaj, mos shko. Por, qëdashuria jote të mos bëhet fasada e një të marri,sigurohu ta duash atë më pak se Perëndinë.
Nuk është me mend apo mirë ta quashnjë idhull me emra të bukur, dhe të biesh,si me përulësi, përparanjë ngjashmërie të Perëndisë tënd. Admiromë tepër se më të dashurën tënde mbi tokëPerëndinë vetë, që asaj i jep jetë.
Dhe ajo do ta dijë në vend të dytëse dashuria jote e madhe është edhe hir,që ndjenjat e tua të larta tanipo rrjedhin lirshëm nga një betimposhtë këtyre premtimeve, që së pariu bënë nga Perëndia. As do të fishkensepse rrënjosur janë pranë rrjedhës
së Gëzimit të Qiellit, të cilën e vlerësonedhe më tepër se jetën dhe frymën e çmon,që bashkëshortes t’ia dhurosh.
Dhurata më e madhe që i jep bashkëshortes tëndeështë të duash Perëndinë më shumë se jetën e saj.Kështu tani të them që ta bekosh:Shko duaje më tepër duke e dashur më pak.
Kapitulli tre i librit Building Strong Families (Crossway, 2002)
Përktheu: Asim Hamza| Redaktoi: Linea Simeon
Botuar me leje: https://www.desiringgod.org/articles/the-surpassing-goal-marriage-lived-for-the-glory-of-god
Shënim: Ju mund ta shpërndani këtë material, pa ndryshuar aspak përmbajtjen. Sigurohuni të citoni “botuar me leje nga dritez.al” dhe vendosni hallkën (linkun) e këtij artikulli nga faqja jonë në internet.
©️ dritez.al 2022